Katedra w Durham jest normandzkim budynkiem zbudowanym w latach 1093-1133 w stylu romańskim. Został założony jako monastyczna katedra zbudowana na miejscu Sanktuarium św. Cuthberta, zastępując wcześniejszy kościół zbudowany na jego cześć. Wartość architektoniczna Durham polega na tym, że jest to najstarszy zachowany budynek z kamiennym sklepieniem o tak dużej skali. Nie wydaje się to dziś czymś niezwykłym, ale rozwój know-how w zakresie dachowania dużych budynków kamieniem, a nie drewnem, ukształtował kierunek europejskiej architektury od tego czasu.
Katedra w Durham jest również cenna, ponieważ jej architektura normandzka przetrwała w dużej mierze nienaruszona – pomimo dodania dwóch kaplic i późniejszej centralnej wieży. Większość innych ważnych normańskich budynków w Wielkiej Brytanii została znacznie zmodyfikowana, często nie do poznania. Jako taka jest uznawana zarówno za przykład architektury romańskiej, jak i za jedną z największych katedr na świecie.