Istria: słone bagna Sicciole

Piran i Portoroz obejmują słone bagna. Białe złoto jest jednym z najcenniejszych aktywów na terytorium i ma historię ponad 800 lat. Najlepszy czas na podziwianie tego bajecznego krajobrazu to lipiec, kiedy sól gromadzi się w charakterystycznych górach, które odbijają się w świetle słonecznym, tworząc kalejdoskop jasnych odcieni. a słone bagna Sikkiolskie są najbardziej wysuniętymi na północ słonymi bagnami Adriatyku, a zatem ogólnie najbardziej wysuniętymi na północ w Morzu Śródziemnym. Są one ważne jako ważny splot ekosystemów, integrujący formy przejściowe między ekosystemami skrzelowymi morskimi, słodkowodnymi i kontynentalnymi. Różnorodność gatunków ptaków, które gniazdują i zimują w tym środowisku, jest znacznie większa niż na innych obszarach. Zgodnie z tymi ustaleniami rząd Słowenii ogłosił w 2001 r.saline Natural Park, natomiast obszar Muzeum Soli został uznany za zabytek kultury o znaczeniu krajowym. Dziś słone bagna są najobszerniejszym wilgotnym środowiskiem Słowenii (650 hektarów), a jednocześnie najważniejszym kurortem Narodowym z ornitologicznego punktu widzenia. Wyprodukowana sól, zwana solą Pirańską (w języku słoweńskim Piranska sol), została nazwana typowym produktem spożywczym na poziomie europejskim Większość osadów, które są podstawą do sechovel i owoców konsumpcji rzeki Dragogna, że wykopali jego duże łóżko wzdłuż linii styku między osłonami margiel piaszczyste (flisz) Collie Savrin, które stoją na północ od doliny, a wapień Półwyspu kredowego zachować na południe. W dolnej części znajdują się warstwy gliny piaskowej i kołka, a górna warstwa składa się z osadów rzecznych i błota morskiego. Oznaczają one pojedyncze zmiany osadu (muszle i ślimaki) oraz ciemne skupiska materii organicznej (liście, pnie, korzenie), z których wynika, że Ujście dragonii było czasami bagniste przez krótki czas. Skamieniałe pozostałości błota morskiego wskazują, że w Vallon di Monciola środowisko morskie jest kilkakrotnie zastępowane przez ramienny. Po podaniu osadów rzecznych dno morskie ulega stałemu podniesieniu, tworząc warunki do regulacji pól solnych.