ဂန္ထဝင်ဆန်သောပုံစံ၊ ကြော့ရှင်းသောဧည့်ခန်း၊ အရွယ်အစားသေးငယ်သော်လည်း ပရောစစီနီယမ်ရှိ အနီရောင်ကုလားကာကြီးသည် "Cilea" ပြဇာတ်ရုံကို ဗိသုကာပညာနှင့် ပရိဘောဂများဖြင့် သန့်စင်ထားပြီး အထူးသဖြင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာပြီးနောက် မြို့ကို ပြန်လည်မွမ်းမံပြီးနောက် မြို့ကိုပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
၁၉၀၈ ခုနှစ် ငလျင်မလှုပ်မီက Town Hall (ယခင် ဒိုမီနီကန် ကွန်ဗင့်) မှ သိမ်းပိုက်ထားသော ဧရိယာတွင် အဆောက်အအုံဖြစ်သည်။ ပြဇာတ်၏ အပြုသဘောဆောင်သော သမိုင်းကြောင်းကို တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း အတားအဆီးများ၊ အနှောင့်အယှက်များနှင့် ကွဲလွဲမှုများ အများအပြားဖြင့် လက္ခဏာရပ်များ ရှိနေသည်- ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ရေးဆွဲခဲ့သည့် ပရောဂျက်ကို ကဏ္ဍအသီးသီးတွင် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့ပြီး ရန်ပုံငွေမရှိခြင်းကြောင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြတ်တောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။ တရားဝင်ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ၎င်းကို အဆောက်အဦသုံးလုံးအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်- Corso Garibaldi ကို အပေါ်စီးမှ ပထမဆုံးမြင်ရသည့် အဆောက်အအုံသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝိသေသလက္ခဏာများကို အကောင်းမွန်ဆုံးဖော်ပြသည့် အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် မြေညီထပ်တွင် အလယ်ကိုယ်ထည် အပြူးထွက်ကာ အလယ်လှေကားနှင့် ယာဉ်များအတွက် ဘေးဘက် ချဉ်းကပ်လမ်းနှစ်ခုမှ တစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သည်။ မုတ်ပေါက်မှ အဆင့်နှစ်ဆင့် တည်ဆောက်ထားသော atrium သို့ သင်ဖြတ်သန်းပြီး သန့်စင်ထားသော ကော်လံများနှင့် စကျင်ကျောက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အဆောက်အဦး၏ဒုတိယကိုယ်ထည်ထဲသို့ သင်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ချက်ခြင်းပင်၊ တစ်ဆယ့်ကိုးရာစုမြင်းခွာပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ဗဟိုခန်းမသည် ပရိုစစီနီယမ်ဖြင့် စင်မြင့်နှင့်ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ၎င်းသည် သေတ္တာအလွှာသုံးဆင့်ဖြင့် အမြင့်တွင် ကြီးထွားလာပြီး ဂုဏ်ပြုသေတ္တာတစ်ခုဖြင့် အလယ်ဗဟိုတွင် ပြတ်တောက်နေသည့် ပြခန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကွက်များကို ပရောဂျက်၏ ပထမမူကြမ်းတွင် မျှော်မှန်းထားသော ကော်လံများကို အစားထိုးသည့် အကန့်များဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည်။ ခန်းမတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော အမိုးခုံးအမိုးကို သတ္တုခေါင်းစွပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ခန်းမမှ စင်မြင့်များ၊ အဝတ်လဲခန်းများနှင့် သိုလှောင်ခန်းများပါရှိသော ရှုခင်းသာမျှော်စင်သို့ သင်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲ၍ အတွဲလိုက်ကစားမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ရှေ့ကိုယ်ထည်၏ မျက်နှာစာသည် အထပ်နှစ်ထပ်ကို အမှတ်အသားပြုသည့် ကွဲပြားသော အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာ ဆောင်သည်- ပထမတွင် ထရစ်ဂလစ်အလှဆင်မှုများဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသော သံတုံးများဖြင့် အလျားလိုက် တီးဝိုင်းများ ပါဝင်ပါသည်။ ဒုတိယသည် ပေါင်းစပ်ကော်လံများ ပေါင်းစပ်ကာ ခုံးပြတင်းပေါက်များ သို့မဟုတ် gable entablature ဖြင့် လှည့်ပတ်ထားသော ပေါင်းစပ်ကော်လံများ၏ လမ်းကြောင်းဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ကော်လံများပေါ်တွင် ကော်လံများနှင့် စာပေးစာယူတွင် မူဆယ်၏ ဦးခေါင်းနှင့် ဘေ့ရုပ်ကြွများ ပါရှိသည်။ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် အမြင့်မျက်နှာစာနံရံကို အနှောင့်အယှက်ပေးကာ ရှေ့ကိုယ်ထည်ကို အနောက်ဘက်မှ ကွေးညွှတ်ထားသည့် မျက်နှာပြင်များဖြင့် ခွဲထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် Via del Torrione ကို အပေါ်စီးမှ မြင်ရသော အမွှေးတိုင်များဖြင့် အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်- ၎င်းသည် ပြတင်းပေါက် ၃ ခုပါရှိသော အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံးဒြပ်စင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ခုံးဖြစ်သည်။
ပြဇာတ်ရုံ၏ပထမဆုံးဖွင့်ပွဲကို 1931 ခုနှစ်တွင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် Cilea ပြဇာတ်၏အခန်းကို ချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး သေတ္တာများ၏မျဉ်းကြောင်းကို ပုံသဏ္ဍာန်အသစ်ပြုလုပ်ကာ မျက်နှာကျက်သည် သပ်သပ်ရပ်ရပ်နှင့် ခံ့ညားလာကာ ခန်းမအသစ်ပါရှိသော စင်နီယမ်၊ သံစုံတီးဝိုင်းသည် အလွန်ပြေပြစ်သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် Cilea သည် အီတလီတွင် အလှပဆုံးနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော အဆောက်အဦများထဲမှတစ်ခုဖြစ်လာပြီး Giuseppe Verdi မှ မြို့တော်ဝန် Domenico Mannino မှ ဖေဖော်ဝါရီ 25 ရက်နေ့တွင် 1964 ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ အီတလီနှင့် နိုင်ငံတကာ စစ်ပြီးခေတ် အနုပညာ မြင်ကွင်းများတွင် အလှပဆုံး နာမည်များကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော စကားပြေ၊ မျိုးစုံနှင့် ပြဇာတ်ကုမ္ပဏီများကို အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ 1985 ခုနှစ်တွင် စီရင်စု၏ ကြီးကြပ်ရေး ကော်မရှင်သည် လတ်တလော မီးဘေးကာကွယ်ရေး စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ လိုအပ်သော အစွန်းရောက် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိမှုကြောင့် ပြဇာတ်ရုံကို လူသူမနေထိုင်နိုင်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်နီးပါးကြာအောင် တားဆီးပိတ်ပင်ထားသော လက်ရာများပြီးနောက်၊ Cilea Municipal ပြဇာတ်ရုံသည် 21 ရာစု၏ ဤပထမပိုင်း၏ အရေးကြီးဆုံးသော အနုပညာရှင်များကို ကြိုဆိုသည့် ၎င်း၏ ဘုန်းကြီးသော အနုပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော Cilea Municipal Theatre ကို Reggio မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ 2008 ခုနှစ်ကတည်းက အဆောက်အဦး၏ အချို့အခန်းများသည် New Civic Art Gallery တွင် ထားရှိခဲ့သည်။