Construído polos xaponeses nunha pequena illa entre Xapón e Rusia, o faro de Aniva e a súa illa foron para os rusos despois da Segunda Guerra Mundial. O faro de Aniva foi construído polos xaponeses en 1939, nun anaco de rocha fronte á costa sur de Sakhalin, unha delgada illa de 950 km de lonxitude situada ao leste de Rusia, entre o mar de Xapón e o mar de Okhotsk de Rusia. A illa estivo en gran parte deshabitada ata a década de 1800, cando tanto Xapón como Rusia se interesaron en anexionala; os rusos para o seu uso como colonia penal. Iso levou a anos de conflitos, reducións e acumulación de forzas militares, e ambas as nacións acordaron dividir a illa polo paralelo 50. Construíronse un anel de faros na costa rochosa de Sakhalin para sinalar os transportes de tropas e os buques mercantes.
Despois de preto de 50 anos compartindo a illa, os rusos anexárono todo na Segunda Guerra Mundial, o que provocou que preto de medio millón de xaponeses fosen evacuados a Hokkaido. En 1951 asinouse o Tratado de San Francisco, que oficialmente cedeu a posesión da illa aos rusos, aínda que quedan moitos problemas territoriais sobre as illas máis pequenas circundantes.
O edificio de sete pisos leva anos abandonado. Onde antes os ruidosos xeradores diésel mantiñan a maquinaria en funcionamento, hoxe só hai o son das ondas golpeando as pedras.