Eggenberg Sarayı ve evrenin alegorisi

Şehir merkezinin kenarındaki Eggenberg Sarayı, evrenin mimari bir alegorisi olarak ortaya konan ana saray olan güzel bir parkın içinde yer almaktadır. Bina kesin olarak hesaplanmış bir kozmosu temsil ediyor. 1625 yılından itibaren Prens Hans Ulrich von Eggenberg tarafından 16.yüzyılın kaosuna tepki gösteren uyumlu bir yapı arzusunu somutlaştırmak için görevlendirildi. 365 pencere, her katta 31 oda, 52 Kapılı 24 devlet odası ve toplamda 60 pencere, 4 köşe Kulesi - zamana, mevsimlere, haftalara, günlere, saatlere, dakikalara kadar tüm imalar. O zamanki yeni Gregoryen takvimine dayanan bu sayı sembolizmi sarayın mimari programıdır. Ayrıca, dekorasyonu 1678'de başlayan Planetensaal'daki (Planet Hall) resimler astronomik Sembolizm ile karakterizedir. Tavandaki tuvallerde, ressam Hans Adam Weissenkircher, haftanın günlerine, Roma tanrılarına, metallere ve Eggenberger ailesinin üyelerine, aralarında muzaffer bir general ve bir imparatorluk elçisi olan yedi gök cismini tahsis etti. Duvarlarda, on iki zodyak işareti astronomik sayı oyununu tamamlar. Sadece son araştırmalar Hans Ulrich'in Eggenberger ailesinin Ortaçağ kalesini yeni saraya dahil ettiğini göstermiştir. Bina boyunca çizilen köşegenlerin kesişimi eski Gotik şapeldir. 18. yüzyılın ortalarında, Eggenberger ailesinin mirasçıları, Herberstein Kontları, sarayın eski tiyatrosunu görkemli bir Barok kiliseye dönüştürdü. Bu nedenle, eski şapel artık kullanılmadı ve orijinal işlevi unutulmaya yüz tuttu. 1470'den kalma kanatlı sunak, 20. yüzyılın başlarında çerçevelenmiş ve Amerika'ya satılan 13 paneline indirgenmiştir. Sadece birkaç yıl önce, sunak yeniden keşfedildi ve orijinal yerine geri döndü. Schloss Eggenberg, zamanın tadı ile değişen Parkı ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılıdır. 19. yüzyılın ortalarında, günümüzün peyzaj bahçesine dönüştürüldü. Özel bir cazibe, görkemli bir şekilde takip eden tavus kuşlarıdır. Ve parkın yeniden düzenlenmiş alanı - Planetengarten. Tabii ki, sarayın ikonografisine devam ediyor.