Tá an dealbh agGian Lorenzo Bernini, an Eacstais de Saint Teresa, suite i séipéal Cornaro, sa chroslann chlé séipéal de Santa Maria della Vittoria.
« Lá amháin tháinig aingeal chugam a bhí go hálainn gan aon tomhas. Chonaic mé ina láimh sleá fhada ag a barr ba chosúil go raibh pointe tine ann. Dhealraigh sé seo dul ar stailc dom níos mó; amanna sa chroí, go leor le briseadh isteach orm. Bhí an pian chomh dian. fíor go bhfuil tú ag moaned an chuid is mó; uaireanta os ard, áfach; bhí sé chomh milis sin nárbh fhéidir liom a bheith ag iarraidh a bheith saor uaidh. Ní féidir aon áthas earthly; a thabhairt ar a leithéid de chóireáil. Nuair a tharraing an t-aingeal a shleá fágadh mé le grá mór do Dhia”.
An cur síos cáiliúil ar an eacstais mhistiúil de «trasfhocal» ar fáil ag Naomh Teresa de Avita & egrave; bunús díreach ghrúpa marmair Bernini, a leanann go dílis focail an naoimh Spáinneach freisin maidir le gné childish agus miongháire an aingeal álainn.
Santa Teresa d’Avila leathshínte os cionn scamall a iompraíonn suas sa spéir é. Os a chionn ansin, ar thaobh na láimhe clé, scaoileann Cherub saighead chun an Naomh a bhualadh ina chroí trí fhabraic a gúna a dhíláithriú. Caitheann Santa Teresa gúna an-mhór agus clúmhach á séideadh ag an ngaoth agus cruthaíonn sé fillteacha neamheagraithe. Ar deireadh, tá a chorp; tréigthe go hiomlán agus glacann an aghaidh ar léiriú languid. Cuirtear súile dúnta ar an spéir agus liopaí briste.