Een republiek met zijn president, een burgemeester, een ambassadeur in Moskou en een klein leger van 12 elementen. Zoals elke zichzelf respecterende Republiek heeft Uzupio zijn grondwet met 41 artikelen, tussen het ironische en het serieuze en sommige zeer vooruitziend. Iedereen heeft het recht om gelukkig te zijn. Het recht op geluk, zoals ook vastgelegd in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring. Maar in Uzupio is er ook het recht om ongelukkig te zijn, en het recht om te sterven, zelfs als het geen verplichting is. De grondwet, geschreven in meerdere talen, hangt aan de muren van de buurt en is ook in het Italiaans.
Uzupis (wat Litouws betekent aan de andere kant van de rivier) is, zoals je misschien hebt afgeleid uit de naam, de buurt op de rechteroever van de Vilnia rivier, gescheiden van de Oude Stad van Vilnius door 7 bruggen. Historisch gezien is het een gebied met een hoge dichtheid aan Joden dat na de Tweede Wereldoorlog bijna volledig verstoken was van al zijn inwoners.… De meest directe gevolgen waren de degradatie van de buurt en een reeks onbewoonde gebouwen die tijdens de Sovjet-overheersing werden gevuld met daklozen, prostituees en problematische mensen. Uzupis werd daarmee het meest problematische district van de Litouwse hoofdstad. Dit was in ieder geval tot 1990, het jaar van de onafhankelijkheid van Litouwen van de Sovjet-Unie. Plotseling was er een omkering natuurlijk en de lage prijzen en sfeer van de buurt tussen de bohemien en vervallen geduwd kunstenaars en intellectuelen om onroerend goed te kopen en te verhuizen naar dit deel van Vilnia. Dit was het begin van een proces van herontwikkeling die leidde tot de bloei van kunst workshops, kunstgaleries, bars en cafés, allemaal gekenmerkt door een aangename en eigenaardige sfeer uit Parijs van de jaren 70. Tot op heden heeft de Republiek 7000 inwoners en van deze ongeveer 1000 zijn kunstenaars. Onder hen zijn schilders, fotografen, beeldhouwers, schrijvers, intellectuelen etc. Het hoogtepunt van een proces van vernieuwing begon met de oprichting van de Republiek Uzupis op 1 April 1997, dankzij de geest van de dichter, muzikant en filmregisseur Romas Lileikis die, samen met de bewoners van het gebied aan de wereld verklaard de oprichting van de Republiek.