Онҳо мебошанд, ки примерами бедного санъат, меваи причудливых ва эҷодӣ ҳунармандон; онҳо вазифадоранд, ки худ особым творениям вакилони верований, ки онҳо пешниҳод менамоянд худ аз ҳама аслии архитектурный ҷанбаи Чивиты.
Устоди подписывали сохтмони нави хона, бо дымоходом, бештар характерные сохта, дар охири 800-оғози 900-ум, вале як ва зиеда аз қадим, отличающиеся аз якдигар.
Таснифи дымоходов Чивиты мумкин аст, тақсим ба се мавзуъхои асосии вилоят:
1. аввал, комиссияҳои онҳо фаъолияти;
2. дуюм ва сеюм дењќон мутаносибан апотропной символики ва он, ки чӣ тавр фаҳмида иҷтимоӣ изҳорот.
Онҳо меъморӣ буд унаследована, шояд албанскими гурезаҳо, ки аз фоида дар Венецию ба оро ва фардӣ шакли дымоходы, он проблемаро фаромӯш не, дар бораи худ асосии ҳадафҳои вытяжки дуд. Ин дымоходы мебошанд, ки аломати он аст, ки чӣ тавр ба шаҳри arberesh мехостам, ки ба фарқ худ бо присущей ва аслии шакли муҳандисӣ ва санъат – выразительной ва аллегорической – омехта бодрости ва трезвости.