Codex Vaticanus ar cheann de na is sine ar marthain lámhscríbhinní na gréige Bíobla (Sean-agus an Tiomna Nua). An Codex tá sé ainmnithe tar éis a áit a chaomhnú i Leabharlann na Vatacáine, i gcás ina bhfuil sé á choimeád ós rud é ar a laghad an 15ú haois. Tá sé scríofa ar 759 duilleoga de veilleam sa uncial litreacha agus tá sé dátaithe palaeographically go dtí an 4ú haois.
An lámhscríbhinn a chreidtear a bheith lonnaithe i Caesarea sa 6ú haois, le chéile leis na Sinaiticus Codex, mar a bhfuil siad mar an gcéanna ar leith rannáin na gcaibidlí sna Hachtanna. Tháinig sé go dtí an Iodáil – is dócha ó Constantinople – tar éis an Chomhairle de Florence (1438-1445).
An lámhscríbhinn a bhí lonnaithe i Leabharlann na Vatacáine (a bunaíodh Pápa Nicholas V i 1448) chomh fada agus tá sé ar a dtugtar, le feiceáil sa leabharlann is luaithe catalóg de 1475 (le seilf líon 1209), agus i an 1481 chatalóg. I a catalóg ó 1481 bhí sé cur síos orthu mar "Biblia i tribus columnis sean-membranis i rubeo" (a trí-colún veilleam Bíobla).