Leis an Cásca ath-achtú agus an deasghnátha naofa mingled leis na dathanna, scents agus blasanna, a feast de blas, ón tuaisceart go deisceart na Hiodáile, fós ceangailte le siombalachas críostaí, chun na gcríocha agus ar na táirgí a talamh agus a bhfuil an neapolitan tortano, lena saill-stuffed, is ionann sintéis foirfe idir an naofa agus an profane.Leis an ullmhúchán ar tortano napoletano, i mbeagán focal, tá sé go fógraíonn an deireadh an charghais, a mhair daichead-fhada lá, agus, ina meascán, meascán reiligiún agus draíocht, am atá caite agus i láthair, an naofa agus an profane: an t-arán, ansin, a fhógairt go lúcháireach ar an aiséirí an Tiarna, an mhúscailt an dúlra agus an-áthas ar a bheith in ann arís a thabhairt isteach chuig an seductions an scornach.Casatiello agus tortano céanna comhábhair: plúr, uisce, salann agus pinch de giosta le haghaidh an taos ardú go léir ar an oíche, cosanta le éadach olla. I maidin ar an comhábhair eile: blonag, bolg muiceoil, salami, bagún, cáis pecorino, pepe.LA an difríocht idir CASATIELLO agus TORTANO i uibheacha
Tá sé go beacht ar an uibheacha a dhéanamh ar an difríocht idir an t-oideas casatiello – a mheas go traidisiúnta an tréith rustic na Cásca – agus an-chosúil ar cheann de tortano, a chaitear in ionad ag am ar bith den bhliain.
An difríocht is é sin go bunúsach cócaireacht: i casatiello an uibheacha cócaireacht ar fad san oigheann, dar críoch suas ag cur ar unmistakable blas" rósta uibheacha"; agus i tortano siad úsáid crua-boiled agus gearrtha i dingeacha, a dháileadh in éineacht leis an salami agus an ciúbanna cáise ar an taos a leagtar amach i taosrán, a rolladh ansin.