Abbey de la Sauve Majeure

Historia opactwa De La Sauve Majeure sięga 1079 roku, kiedy to benedyktyński mnich, który później stał się świętym Gérardem de Corbie, założył Notre Dame de La Sauve Majeure w rozległym lesie położonym pomiędzy regionami Garonne i Dordogne na terytorium znanym jako L ' Entre Deux Mers. Opactwo zyskało na znaczeniu dzięki wsparciu ze strony Książąt Akwitanii oraz dzięki bliskości pielgrzymki św. Jego reputacja osiągnęła swój szczyt w XII wieku, kiedy był odpowiedzialny za 70 kapłanów rozprzestrzenionych z Anglii do Aragonii. Wojna Stuletnia przynosi opactwu trudne czasy. W 1660 r., mimo że klasztor jest opuszczony, Zgromadzenie św. Maura, Maurystów, przywraca klasztorowi życie monastyczne. Po rewolucji opactwo jest wykorzystywane jako źródło kamienia, a wielki kościół pozostaje w ruinie. W 1840 roku zespół został uznany za zabytek, a w 1960 roku został kupiony przez państwo. W 1998 roku Opactwo wpisuje się na listę chronionych zabytków UNESCO - wzdłuż szlaku pielgrzymkowego Saint Jacques de Compostelle.