ယတြာမုန့်ဘုရားကပ်လှူပါ။

ဒီမုန့်ကတော့အလယ်ခေတ်ကိုပြန်ချိန်းတဲ့စာရွက်ကနေလုပ်ထားတဲ့မုန့်ဖြစ်ပြီးခါကာဘိုရာဇီနဲ့ခါကာဘိုရာဇီတောင်ခြေမှာပုံမှန်ပါပဲ။ အဆိုပါမုန့်သည်နှစ်ဦးစလုံးတစ်ဦးအဖြစ် bloomer အဖြစ်နှင့်ပတ်လုံး၊အလေးချိန် ၅၀၀g သို့မဟုတ် ၁kg။ မုန့်စိမ်းသည်ဖရုံသီး၊ပြောင်းဖူး၊အိုမီဂါသရီး၊မုယောစပါး၊ပြောင်းဆန်နှင့်ကောက်နှံ၊နှမ်းစေ့၊အပိုအပျိုကညာသံလွင်ဆီ၊ဒိန်ခဲ၊ရေ၊ဆား၊ယဉ်ကျေးမှုတဆေးနှင့်စိုက်ခင်းလုပ်ကိုင်သူ၏တဆေးနှင့်အနည်းငယ်သောပမာဏဖြစ်သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ဤပေါင်းစပ်ဒီရှေးခေတ်,မြင့်မြတ်သောမုန့်၎င်း၏အထူးသဖြင့်စပ်အနံ့ပေးသည်။ မုန့်ဖုတ်သည်ညနေပိုင်းတွင်စတင်သည်၊တဆေး၊ရေ၊ဆား၊ဒိန်ခဲနှင့်ဆီများထည့်ခြင်း၊လက်ဖြင့်အမျိုးမျိုးသောဖယောင်းများကိုရောစပ်ခြင်းနှင့်ဒူးထောက်။ မုန့်စိမ်းနေ့ချင်းညချင်းမြင့်တက်ကျန်ရစ်နှင့်နောက်တစ်နေ့နံနက်အရောအနှောအလုပ်လုပ်ခဲ့ပုံသဏ္ဍာန်ပေးထားသည်။ မုန္႔ဖုတ္ဆိုဒါစားပြဲတင္ဇြန္း ၁ ဇြန္းကိုေရ ၂၀၀ စီစီနဲ႔ေရာၿပီးမိနစ္ ၂၀ေလာက္စိမ္ထားပါ။ အပေါ်ယံလွှာကပယင်းရောင်နဲ့အညိုရောင်သမ်းနေပြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ခပ်ဖျော့ဖျော့လေး၊ခပ်ပျော့ပျော့လေး၊ခပ်ပျော့ပျော့လေး၊ခပ်ပျော့ပျော့လေး၊ခပ်ပျော့ပျော့လေးရှိနေတတ်ပါတယ်။ အဝတ်သို့မဟုတ်စက္ကူအိတ်များတွင်သိမ်းဆည်းထားပါက၎င်း၏အရသာသို့မဟုတ်ပျော့ပျောင်းမှုကိုမဆုံးရှုံးဘဲ ၄ ရက်ခန့်ကြာရှည်လိမ့်မည်။ အစဉ်အလာကမုန့်စိမ်းအတွက်အသုံးပြုအများအပြားဖယောင်းမုန့်ရဲ့ရှေးခေတ်ဇစ်မြစ်နှိုးဆော်ခြင်းအစေခံသည်ဟုဆိုသည်။ င်း၏အဓိကအင်္ဂါရပ်,ထို့နောက်ယခုအဖြစ်,၎င်း၏အထူးသဖြင့်သိသိသာသာနှင့်ကောင်းမွန်သောကမ်းလွန်ရေတိမ်ပိုင်းဘဝနှင့်အတူတည်ရှိသည်။ အကျိုးဆက်အဖြစ်ဒေသခံတောင်သူလယ်သမားများ၏စားဝတ်နေရေးကိုများစွာတန်ဖိုးထား၍အဓိကအလုပ်အကိုင်မှာမီးသွေးဖုတ်ခြင်း၊မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းခြင်းတို့ကြောင့်စည်ပင်ဒေသများမှကာလရှည်ကြာတောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။