စိန့်စတီဖင်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း

Romanesque-Byzantine ပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဗိသုကာလက်ရာသည် အုတ်ခဲများဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ၁၁ ရာစု၏ ပထမနှစ်ဝက်တွင် တည်ရှိပြီး ယခင်အစောပိုင်း ခရစ်ယာန် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတစ်ခု၏ နေရာ၌ တည်ရှိသည်။ အတွင်းပိုင်းကို တိုင်များနှင့် တိုင်နှစ်တန်းဖြင့် ရေကြောင်းသုံးခုခွဲထားသည်။ကြီးမားသော ခေါင်မိုးကြီးသည် အဖိုးတန်ရွှေပန်းထိမ်လက်ရာဖြစ်သည့် Pala d'Oro ၏လက်ရာဖြစ်ပြီး ဖောင်းကြွနေသော သတ္တုပါးခြောက်ပြားဖြင့် ထုလုပ်ထားသော ရွှေရေချိုးခန်းထဲတွင် နှစ်မြှုပ်ထားသော မြင့်မြတ်သောရုပ်တုများ၊ ကွဲပြားသောအချိန်များတွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် တစ်ဆယ့်သုံးရာစု၏ ဒုတိယတစ်ဝက်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် တစ်ဆယ့်လေးရာစု၏ ပထမတစ်ဝက်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် မူလက 'မျက်နှာဖုံး' ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ဘုရားကျောင်း၏ ပင်မပလ္လင်ပေါ်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် အတည်မပြုနိုင်သော ဒေသဓလေ့သည် ဘုရားကျောင်းသို့ ဘုရင်မထံ ပေးအပ်သည့် Caterina Corner မှ လက်ဆောင်ပစ္စည်းကို Caorle ၏ တံငါသည်အချို့ထံမှ ရရှိသည့် ကယ်တင်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သင်္ကေတအဖြစ် ဒေသဆိုင်ရာ အစဉ်အလာကို ညွှန်ပြမည်ဖြစ်သည်။ နန်းစွန့်ပြီးနောက် ဆိုက်ပရပ်စ်မှ ဗင်းနစ်မြို့သို့ ပြန်သည့်ခရီးကို နိဂုံးချုပ်ကာ ၁၄၈၉ ခုနှစ်တွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုအတွင်း ကမ်းခြေရှေ့တွင် သင်္ဘောပျက်ခြင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။သေချာသည်မှာ၊ အပိုင်းကို San Marco ၏ Lion of San Marco ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပြသထားသည့် အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဖယ်ထားပါက ယနေ့ခေတ်တွင် သဲလွန်စမရှိသလောက်ကျန်ရှိနေသည့် နံရံဆေးရေးပန်းချီများတွင် ဇာတ်ကြောင်းကို ဇာတ်ကြောင်းပြထားပုံရသည်။