ரெசியா ஏரியின் மணி கோபுரம்

செயற்கை ஏரி உருவாக்கப்பட்ட போது, நீர் ஒரு சிறிய நகரத்தை மூழ்கடித்தது மற்றும் அனைத்து மக்களும் வெளியேற்றப்பட வேண்டியிருந்தது. நீர்மின் உற்பத்திக்காக ரெசியா டி குரோன் மற்றும் சான் வாலண்டினோ அல்லா முட்டா ஏரிகளைப் பயன்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டது. ஒரு பெரிய அகழியின் உருவாக்கம் முதல் இரண்டு முந்தைய ஏரிகளை ஒன்றிணைத்தது மற்றும் குரோன் கிராமங்கள் மற்றும் ரெசியாவின் சில பகுதிகள், அதே போல் பண்டைய கிராமங்களான அர்லுங், பிஸ், கோர்ஃப் மற்றும் ஸ்டாக்கர்ஹோஃப் ஆகியவற்றை மூழ்கடித்தது. இந்த கிராமங்களில் வசிப்பவர்கள் தங்கள் வீடு மற்றும் நிலத்தை விட்டு வெளியேறும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர். 1950 கோடையில் திட்டம் முடிக்கப்பட்டது, கட்டிடங்கள் அழிக்கப்பட்டு இறுதியாக நீரில் மூழ்கின. 14 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ரோமானஸ் தேவாலய கோபுரம் மட்டுமே பாதுகாக்கப்பட்டது, ஏனெனில் அது நினைவுச்சின்ன பாதுகாப்பில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.நீர் மட்டத்தைப் பொறுத்து, மணி கோபுரத்தின் உச்சி இன்னும் தெரியும். இந்த நிகழ்வு பல புராணக்கதைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது, ஆனால் இந்த ஏரி பயணங்கள் மற்றும் உல்லாசப் பயணங்களுக்கு பிரபலமான இடமாக இருப்பதற்கான ஒரே காரணம் அல்ல.இன்றும் குறிப்பிட்ட நாட்களில் ஏரியின் அடியில் இருந்து மணி கோபுரத்தின் மணி ஓசை கேட்கும் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.