நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒரு கப்பல் விபத்தின் புராணக்கதை ' 600 இன் நடுப்பகுதியில் நிகழ்ந்தது: நியோபோலிடன் குழுவினருடன் ஒரு படகோட்டம் ஒரு வன்முறை புயலால் ஆச்சரியப்பட்டது.
பீடிக்ரோட்டாவின் மடோனாவின் ஓவியம் வைக்கப்பட்டிருந்த கேப்டனின் அறையில் மாலுமிகள் கூடி, அனைவரும் சேர்ந்து கன்னிக்கு ஒரு சபதம் செய்து பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினர், இரட்சிப்பு ஏற்பட்டால், அவர்கள் ஒரு தேவாலயத்தை அமைத்து மடோனாவுக்கு அர்ப்பணிப்பார்கள்.
கப்பல் மூழ்கியது, நீந்துவதன் மூலம் மாலுமிகள் கரையை அடைந்தனர். அவர்களுடன் சேர்ந்து, பீடிகிரோட்டாவின் மடோனாவின் ஓவியமும் 1632 தேதியிட்ட கப்பலின் மணியும் கரையில் ஓய்வெடுத்தன.
தங்கள் வாக்குறுதியைக் கடைப்பிடிக்கத் தீர்மானித்த அவர்கள், ஒரு சிறிய தேவாலயத்தை பாறையில் தோண்டி, புனித உருவத்தை அங்கே வைத்தார்கள். மற்ற புயல்கள் இருந்தன, குகைக்குள் ஊடுருவிய அலைகளின் கோபத்தால் எடுத்துச் செல்லப்பட்ட ஓவியம், படகோட்டம் கப்பல் பாறைகளில் மோதிய இடத்தில் எப்போதும் காணப்பட்டது.
இந்த கதையை உறுதிப்படுத்தக்கூடிய எந்த ஆவணங்களும் இல்லை, ஆனால் படத்திற்கான வழிபாட்டு முறை பழமையானது மற்றும் மக்களால் அதிகம் உணரப்படுகிறது, மேலும் படம் உண்மையில் ஒரு கப்பல் விபத்தின் விளைவாகும் என்பது வெகு தொலைவில் இருக்காது. ... மற்றும் வரலாறு 1880 ஆம் ஆண்டில், கிராமத்தின் மையத்தில் ஒரு சிறிய எழுதுபொருள் கடை வைத்திருந்த ஏஞ்சலோ பரோன் என்ற உள்ளூர் கலைஞர், தனது வாழ்க்கையை அந்த இடத்திற்கு அர்ப்பணிக்க முடிவு செய்தார்; ஒவ்வொரு நாளும் அவர் அந்த இடத்தை கால்நடையாக அடைந்தார், ஒரு பிகாக்ஸுடன் அவர் குகையை விரிவுபடுத்தி, பக்கத்தில் மேலும் இரண்டை உருவாக்கி, இயேசு மற்றும் புனிதர்களின் வாழ்க்கையை குறிக்கும் சிலைகளால் அறைகளை நிரப்பினார். ஏஞ்சலோ மே 19, 1917 அன்று இறந்தார், அதைத் தொடர்ந்து அவரது மகன் அல்போன்சோ தனது வாழ்க்கையின் 40 ஆண்டுகளை தேவாலயத்திற்கு அர்ப்பணித்தார். அவரது கையால், அது அதன் இறுதி தோற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. அவர் சிலைகளின் மற்ற குழுக்கள், தேவதூதர்களுடன் தலைநகரங்கள், புனித காட்சிகளுடன் கூடிய அடிப்படை நிவாரணங்கள், மத்திய நேவின் பெட்டகத்திலும், பிரதான பலிபீடத்தின் மீதும் ஓவியங்கள் செதுக்கினார். அவரது மரணத்தில் தொடர்ச்சியானவர்கள் இல்லை.
துரதிர்ஷ்டவசமாக 60 களின் முற்பகுதியில் தேவாலயம் காழ்ப்புணர்ச்சிக்கு உட்பட்டது. ஒரு சிறுவன் (அல்லது இரண்டு இருக்கலாம்), உள்ளேயும் ஒரு குச்சியுடனும் ஊடுருவி பல சிலைகளுக்கு கைகால்களை உடைத்தான்! அதிர்ஷ்டவசமாக அதே தசாப்தத்தின் முடிவில், ஜியோர்ஜியோ என்ற ஏஞ்சலோ மற்றும் அல்போன்சோ பரோனின் மருமகன் கனடாவிலிருந்து பிஸ்ஸோவுக்குத் திரும்ப முடிவு செய்தார், அங்கு அவர் நகர்ந்து புகழ்பெற்ற சிற்பியாகிவிட்டார், அவர் தனது சொந்த இடத்தில் இரண்டு வாரங்கள் மட்டுமே தங்க வேண்டும், ஆனால் தேவாலயத்தைப் பார்வையிடச் சென்று இடிபாடுகளின் குவியலாகக் குறைக்கப்பட்ட பின்னர், அதை மீட்டெடுக்க முயற்சிக்க முடிவு செய்தார். அவர் தனது மாமாக்களால் உருவாக்கப்பட்ட தலைசிறந்த படைப்பை உயிர்த்தெழுப்ப தொடர்ந்து பல மாதங்கள் பிஸ்ஸோவில் தங்கியிருந்தார். மறுசீரமைப்பு '68 இல் நிறைவடைந்தது மற்றும் கவுன்சிலர் மன்னாசியோ மற்றும் மேயர் அமோடியோ ஆகியோரால் பிஸ்ஸோ நகராட்சியின் கவுன்சில் அறையில் ஒரு பொது நன்றியுடன் '69 இல் அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரத்தைப் பெற்றது.