சிசிலியன் அரன்சினி

இந்த உணவின் பெயர் குறித்த சர்ச்சை (கேடானியாவில் அரன்சினி மற்றும் பலேர்மோவில் அரன்சின்) பல நூற்றாண்டுகளாக நடந்து வருகிறது. பலேர்மிட்டன் வரலாற்றாசிரியர் கெய்டானோ பாசிலே கூட இந்த விஷயத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்த விரும்பினார். பசிலின் கூற்றுப்படி, உண்மையில், இந்த செய்முறையின் பெயர் ஆரஞ்சுகளுடன் கூடிய சுவையான அரிசி உருண்டைகளின் உருவ ஒற்றுமையிலிருந்து பெறப்பட்டது, இது சிசிலியன் உணவு வகைகளின் அடையாளமாகும். இந்த காரணத்திற்காக, வரலாற்றாசிரியர் கூறுகிறார், இந்த உணவின் உண்மையான பெயர் arancine என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.உண்மையில், அரஞ்சினிக்கும் ஜூசி பழத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமை தெளிவாகத் தெரிகிறது. இருப்பினும், பசிலின் ஆதாரம் போதுமானதாகத் தெரியவில்லை. குறைந்தபட்சம் இரண்டு சிசிலிகளின் சங்கத்தின் படி, ஒரு சிசிலியன்-இத்தாலிய அகராதியை ஆதாரமாகக் கொண்டு, கூறுகிறது:"பல ஆண்டுகால சொற்பிறப்பியல் அடிப்படையிலான போராட்டங்களுக்குப் பிறகு, வரலாறு கட்டானியா மக்களுடன் ஒத்துப்போகிறது: உண்மையில், பலேர்மோவில் கூட, இரண்டு சிசிலிகளின் இராச்சியத்தின் போது, மக்கள் 'அரஞ்சினு' என்று கூறினர். மேற்கு சிசிலியில் இந்த வார்த்தை பல ஆண்டுகளாக முடங்கியிருக்கலாம், இது கட்டானியா பகுதியில் நடந்திருக்காது. இது உண்மையில் 1857 ஆம் ஆண்டு சிசிலியன் அகராதி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதன் விளைவாகும், இது பலேர்மோவைச் சேர்ந்த கியூசெப் பியுண்டியின் படைப்பு.அரன்சினோ, உண்மையில், சிசிலியில் சரசென் ஆதிக்கம் செலுத்திய காலத்தில் பிறந்தது, விருந்துகளின் போது குங்குமப்பூவைச் சுவைத்து, காய்கறிகள் மற்றும் இறைச்சியுடன் சுவையூட்டப்பட்ட அரிசியை மேசையின் மையத்தில் சாப்பிடும் பழக்கம் இருந்தது.எனவே, அரன்சினோவின் முதல் பதிப்பு, ஒரு எளிய டம்ளர் அரிசி, இரண்டு கைகளாலும் மற்றும் தக்காளி இல்லாமல், அந்த நேரத்தில், அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது.இந்த ருசியான செய்முறையை மொறுமொறுப்பான மற்றும் உன்னதமான வட்டமான வடிவத்தை வழங்குவதற்கான யோசனை நடைமுறைத் தேவையிலிருந்து பெறப்பட்டது: உண்மையில், இறையாண்மையான இரண்டாம் ஃபிரடெரிக் இந்த உணவை மிகவும் விரும்பினார், அதை அவருடன் எடுத்துச் செல்ல விரும்பினார். வேட்டை பயணங்களில். இந்த கட்டத்தில்தான் அரஞ்சினோவின் நறுமண ரொட்டி பிறந்தது, அந்த சுவையான டிம்பல் அரிசியை எடுத்துச் செல்ல ஏற்றது.