காஸ்டெல்லோ டி'அலாக்னோ டோட்டோ என்று அழைக்கப்படுகிறார்

டி'அலக்னோ கோட்டையானது, போர்டா டெல்லா மொன்டாக்னா எனப்படும் மேல் வாயிலுக்கு அருகில் தெற்குப் பக்கமாக நகரச் சுவர்களுக்கு அருகில் கட்டப்பட்டது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 220 மீ உயரத்தில் உள்ளது, மூலைகளில் சுற்று கோபுரங்களுடன் ஒரு நாற்கர அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் தோராயமாக 1,000 மீ 2 பரப்பளவில் பரவியுள்ளது, தோராயமாக 160 மீ சுற்றளவு கொண்டது. அதை தற்போது சர்க்கம்வல்லாசியோன் மாகாண சாலை வழியாக அடையலாம், இது கட்டமைப்பிற்கு அடுத்ததாக செல்கிறது.அரகோனிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இந்த கோட்டை அரகோனின் மன்னர் அல்போன்சோவின் காதலரான லுக்ரேசியா டி'அலக்னோவால் விரும்பப்பட்டது, 1458 ஆம் ஆண்டில், மன்னரின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவர் அங்கு வசிக்க சோமாவில் குடியேறினார். கிராமத்தின் நுழைவாயில் ஒன்றின் அருகே உள்ள வரலாற்று மையத்திற்கு அருகில் கட்டப்பட்ட அதன் நிலை, கீழே உள்ள முழுப் பகுதியிலும் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. கோட்டையானது பக்கவாட்டில் நான்கு உருளை கோபுரங்களைக் கொண்ட ஒரு கட்டடக்கலை அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது, அவற்றில் இரண்டு, நுழைவுப் பகுதியில், இன்று மற்றவற்றை விட கீழ் தளத்தில் அமைந்துள்ளது. பல நூற்றாண்டுகளாக இது சில மாற்றங்கள் மற்றும் புதுப்பித்தல்களை மேற்கொண்ட பல்வேறு உரிமையாளர்களுக்கு விற்கப்பட்டது, ஆனால் அதன் அசல் தன்மையை ஒருபோதும் மாற்றவில்லை.பல்வேறு இடர்பாடுகளுக்குப் பிறகு, லுக்ரேசியா சோம்மாவை விட்டு வெளியேறியபோது, கோட்டை மற்ற பிரபுக்களின் கைகளுக்குச் சென்றது, அவர்கள் ஏற்கனவே மறுசீரமைப்பு மற்றும் வலுவூட்டல் பணிகளை மேற்கொண்டனர், இது அவர்களின் நிலையான இருப்பு மற்றும் அதற்குக் காரணமான முக்கியத்துவத்தின் அடையாளம்.சில காலம் இது அரகோனின் ஜோனா III மற்றும் அவரது மகள் ஜோனா IV ஆகியோருக்கு சொந்தமானது. 1691 இல் இது நேபிள்ஸின் லூகா அன்டோனியோ, பரோன் டி கர்டிஸ் என்பவருக்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. அந்த மேனரில்தான் "சிரிப்பின் இளவரசன்" தனது உன்னதத்தை நிரூபிக்க அனுமதித்த ஆதாரத்தை கண்டுபிடித்தார்.கோட்டை ஒரு நாற்கர அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் நான்கு மூலைகளிலும் வட்ட கோபுரங்களைக் கொண்டுள்ளது. அறைகள் உட்புற முற்றத்தைச் சுற்றி விநியோகிக்கப்படுகின்றன, இது முகப்பின் மையத்தில் மேற்குப் பக்கத்தில் அமைந்துள்ள பிரதான கதவு வழியாக அணுகப்படுகிறது. முற்றம் கிழக்குப் பக்கமாக ஒரு மூடும் சுவருடன் முடிவடைகிறது, இது விவசாய தோட்டத்தின் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து பிரிக்கிறது. முற்றத்தின் இடது பக்கத்தில் அமைந்துள்ள படிக்கட்டு, அசல் கட்டிடக்கலை அம்சங்களைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு இரண்டாவது மட்டத்தில் முடிவடைகிறது. ஒரு காலத்தில் உன்னதமான வசிப்பிடமாக பயன்படுத்தப்பட்ட இந்த தளம், பல நூற்றாண்டுகளாக அதன் உள் விநியோகம் மற்றும் முறையான அம்சங்களை மாற்றியமைத்த பெரும் மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளது. கைவிடப்பட்ட நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, சேதம் மேலும் அதிகரித்தது, நகராட்சி நிர்வாகத்தால் வாங்கப்பட்ட கட்டடக்கலை வளாகம், அங்கு கலாச்சார சேவைகளை வைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது. கோட்டை அதன் முந்தைய மகிமைக்கு மீண்டும் கொண்டு வரும் உறுதியான மறுசீரமைப்பிற்கு முன்னர் ஒரு கட்டமைப்பு ஒருங்கிணைப்பு தலையீட்டிற்கு உட்பட்டது.