வியன்னாவில் மிகச் சிறந்த பரோக் தேவாலயமாகவும், நகரத்தின் மிகப் பெரிய கட்டிடங்களில் ஒன்றாகவும் பரவலாகக் கருதப்படும் கார்ல்ஸ்கிர்ச் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் சிறந்த எதிர் சீர்திருத்தவாதிகளில் ஒருவரான செயிண்ட் சார்லஸ் போரோமியோவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. 1713 ஆம் ஆண்டில், கடைசி பெரிய பிளேக் தொற்றுநோய்க்கு ஒரு வருடம் கழித்து, புனித ரோமானிய பேரரசரான சார்லஸ் ஆறாம், பிளேக் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு குணப்படுத்துபவர் என்று போற்றப்பட்ட தனது பெயரிலான புரவலர் துறவி சார்லஸ் போரோமியோவுக்கு ஒரு தேவாலயத்தை உருவாக்க உறுதியளித்தார். அன்டன் எர்ஹார்ட் மார்டினெல்லியின் மேற்பார்வையில் 1716 இல் கட்டுமானம் தொடங்கியது. ஜோசப் இமானுவேல் பிஷ்ஷர் வான் எர்லாச் 1737 ஆம் ஆண்டில் ஓரளவு மாற்றப்பட்ட திட்டங்களைப் பயன்படுத்தி கட்டுமானத்தை முடித்தார். இந்த தேவாலயம் முதலில் ஹோஃப்பர்க்கிற்கு ஒரு நேரடி பார்வையைக் கொண்டிருந்தது, மேலும் 1918 வரை இம்பீரியல் புரவலர் பாரிஷ் தேவாலயமாகவும் இருந்தது.
வரலாற்று கட்டிடக்கலை உருவாக்கியவர் என்ற முறையில், மூத்த பிஷ்ஷர் வான் எர்லாச் மிகவும் மாறுபட்ட கூறுகளை ஒன்றிணைத்தார். மையத்தில் உள்ள முகப்பில், தாழ்வாரத்திற்கு வழிவகுக்கிறது, இது ஒரு கிரேக்க கோயில் போர்டிகோவுக்கு ஒத்திருக்கிறது. லோரென்சோ மாட்டியெல்லியால் வடிவமைக்கப்பட்ட அண்டை இரண்டு நெடுவரிசைகள், ரோமில் உள்ள டிராஜனின் நெடுவரிசையில் ஒரு மாதிரியைக் கண்டன. அதற்கு அடுத்ததாக, இரண்டு கோபுர பெவிலியன்கள் நீண்டு ரோமானிய பரோக்கின் (பெர்னினி மற்றும் போரோமினி) செல்வாக்கைக் காட்டுகின்றன. நுழைவாயிலுக்கு மேலே, ஒரு குவிமாடம் ஒரு உயர் டிரம்ஸுக்கு மேலே உயர்கிறது, இது இளைய ஜே.இ. பிஷ்ஷர் சுருக்கப்பட்டு ஓரளவு மாற்றப்பட்டது.
துறவியின் ஏறுதலை சித்தரிக்கும் உயர் பலிபீடம் மூத்த பிஷ்ஷரால் கருத்தியல் செய்யப்பட்டு ஃபெர்டினாண்ட் மேக்ஸ்மிலியன் ப்ரோகாஃப் தூக்கிலிடப்பட்டார். பக்க தேவாலயங்களில் உள்ள பலிபீட ஓவியங்கள் டேனியல் கிரான், செபாஸ்டியானோ ரிச்சி, மார்டினோ அல்டோமோன்ட் மற்றும் ஜாகோப் வான் ஷுப்பன் உள்ளிட்ட பல்வேறு கலைஞர்களால் உள்ளன. ஜோசப் ஜோசப்பு எழுதிய புனித அந்தோனியாரின் மரச் சிலையும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
குறிப்புகள்: விக்கிபீடியா