લુકેનિયન એપેનીન્સમાં એક નાનકડા શહેરની ધાર પર, પ્રથમ દૃષ્ટિએ એક ત્યજી દેવાયેલા પરીકથા ગામ જેવું લાગે છે, જે અર્ધ-ભૂગર્ભ ઘરોથી બનેલું છે. ઘાસ.
તેમાંથી કંઈ નથી. Palmenti એ “ગુફાઓ” જે, દ્વારા હાથ ધરવામાં આવેલા અને પ્રકાશિત થયેલા તાજેતરના અભ્યાસો અનુસાર; પ્રો. વિન્સેન્ઝો ડી’એન્જેલો, પ્રથમ અર્ધમાં ઉદ્દભવે છે 19મી સદીના. વ્યુત્પત્તિશાસ્ત્રની વાત કરીએ તો, ત્યાં ઘણી પૂર્વધારણાઓ છે જેમાંથી આ શબ્દ ઉદ્દભવ્યો છે: કેટલાક વિદ્વાનો દલીલ કરે છે કે તે વલ્ગર લેટિન પૌમેન્ટમ પરથી ઉતરી આવ્યું છે, ક્લાસિક પેવિમેન્ટમ માટે, જ્યાં દ્રાક્ષ દબાવવામાં આવી હતી અથવા જમીન પર હતી તે ઓરડાના ફ્લોરને સૂચવવા માટે; પેવિરે (પીટ)માંથી અન્ય, તેથી મારવાની ક્રિયા, દબાવવાની અથવા પામ્સમાંથી, વેલાની શાખા. એમ અને હજુ પણ અન્ય લોકો દલીલ કરે છે કે આ શબ્દ પેલેમેન્ટમ, પેડલ મિલના સંપ્રદાય અને તેની પદ્ધતિ પરથી આવ્યો છે.
કે લેમ્મા પામénto દક્ષિણ ઇટાલિયન મૂળ અને ઉપયોગ ધરાવે છે, તે છે વિવિધ બોલીના શબ્દભંડોળની સરખામણી દ્વારા વ્યાપકપણે દર્શાવવામાં આવે છે. મિલનો પથ્થર છે એક આર્ટિફેક્ટ જે ગ્રામીણ આર્કિટેક્ચરની એકવચન અનુભૂતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પિટ્રાગેલીઝ વાઇનમેકર્સના ફળ, બેસિલિકાટા અને કદાચ યુરોપમાં અનન્ય છે, તેઓ કેવી રીતે જૂથબદ્ધ છે તે માટે.
પ્રાદેશિક સંદર્ભ સાથે સંપૂર્ણ રીતે સુમેળમાં કલાકૃતિઓના એકત્રીકરણમાંથી ઉદ્દભવતો એક મોહક લેન્ડસ્કેપ અભિગમ.
અહીં, સાઠના દાયકાના અંત સુધી, દ્રાક્ષને દબાવવાની અને આથો લાવવાની પ્રક્રિયા થતી હતી. આજે પણ, કેટલાક પરિવારો (ઓછી સંખ્યામાં હોવા છતાં) મિલના પત્થરોમાં વાઇન બનાવે છે, સમય જતાં, તે સમયની સંસ્કૃતિના ઇતિહાસ, સંસ્કૃતિ અને સ્મૃતિને જીવંત રાખતા, માળખું અને ટાંકીઓ ટફમાં ખોદવામાં આવે છે. . ખેડૂત સ્ત્રી. મિલના પથ્થરો રચનાત્મક અર્થતંત્રના પ્રાથમિક સિદ્ધાંતનું પરિણામ છે, આજુબાજુના પર્યાવરણની સાંકડી મર્યાદામાં હાજર સામગ્રીના ઉપયોગ માટે આભાર.
મિલસ્ટોનની અંદરની બાજુએ બે અથવા ચાર અલગ અલગ ટાંકીઓ છે (જ્યાં ચાર ટાંકી છે, બેનો ઉપયોગ રેડ વાઇન માટે અને બેનો સફેદ માટે ઉપયોગ થતો હતો).
આજુબાજુના દ્રાક્ષની વાડીઓમાં કાપણી કરવામાં આવતી અને ગધેડા સાથે ટબમાં લઈ જવામાં આવતી દ્રાક્ષને મોટા ટબમાં ઠાલવવામાં આવતી હતી; નાના અને વધુ; ઊંચા અને દબાયેલા ઉઘાડપગું. મસ્ટ, એક છિદ્ર દ્વારા, નીચેની ટાંકીમાં પડ્યો જ્યાં દ્રાક્ષના ગુચ્છો પણ એકત્રિત કરવામાં આવ્યા હતા.
મિલના પત્થરના એક્સેસ ગેટની ઉપર, એક સ્લિટ કાર્બન ડાયોક્સાઇડને મુક્ત કરવાની મંજૂરી આપે છે, જે માનવો માટે ઘાતક છે, જે આથો દરમિયાન ક્રશિંગની ક્રિયા પછી ઉત્પન્ન થાય છે.
આથોના પંદર/વીસ દિવસ પછી, વાઇન – ટેપ કરીને 35 લિટરના બેરલમાં મૂકવામાં આવે છે – તે ઐતિહાસિક કેન્દ્રની સમાન લાક્ષણિકતાવાળી ગુફાઓ (રટ્ટ)માં મૂકવામાં આવેલા હસ્તકલા લાકડાના બેરલમાં જમા કરવામાં આવ્યું હતું, જે સૌથી વધુ ઉત્તર તરફના વિસ્તાર માંકોસા દ્વારા સ્થિત છે.