व्हॅले कॅमोनिका, उत्तर इटलीच्या अल्पाइन भागात, जगातील सर्वात मोठ्या दगडी कोरीव कामांपैकी एक आहे. व्हॅल कॅमोनिकाची रॉक आर्ट, सुमारे 2000 खडकांवर प्रमाणित केलेली, 24 वेगवेगळ्या नगरपालिकांमध्ये समाविष्ट असलेल्या 180 हून अधिक ठिकाणी, 140,000 हून अधिक आकृत्यांच्या पहिल्या मान्यताप्राप्त केंद्रकासाठी, 1979 मध्ये, इटलीमधील पहिल्या युनेस्को जागतिक वारसा स्थळाचे प्रतिनिधित्व करते, ज्यामध्ये नवीन शोध 200,000 पेक्षा जास्त वर्तमान अंदाजापर्यंत, कालांतराने अखंडपणे जोडले गेले. खऱ्या प्रागैतिहासिक कलादालनाला भेट द्यावी, दरीच्या सुंदरांमध्ये निसर्गवादी प्रवासात. सुमारे 8000 वर्षांच्या कालावधीत खडकात कोरलेली 140,000 हून अधिक चिन्हे आणि आकृत्या कृषी, नेव्हिगेशन, युद्ध, शिकार, जादूशी संबंधित थीमचे वर्णन करतात, परंतु प्रतीकात्मक भूमितीय आकृत्या देखील दर्शवतात.
व्हॅले कॅमोनिकामध्ये मनुष्याच्या पहिल्या खुणा किमान तेरा हजार वर्षांपूर्वीच्या आहेत, जेव्हा हिमनद्या वितळल्यानंतर प्रथम मानवी उपस्थितीमुळे या क्षेत्रावर परिणाम झाला होता, परंतु केवळ निओलिथिक (V ° -IV ° सहस्राब्दी) च्या आगमनाने बीसी.) पहिले रहिवासी खोऱ्यात कायमचे स्थायिक झाले. काही मानववंशीय आकृत्या (तथाकथित "प्रार्थना", योजनाबद्ध मानव ज्यांचे हात वरच्या बाजूस आहेत) आणि काही "स्थानानुक्रमीय प्रतिनिधित्व" या टप्प्यात पारंपारिकपणे शोधले जातात.
एनोलिथिक (बीसी 3 रा सहस्राब्दी) दरम्यान, पहिल्या धातुशास्त्राच्या विकासासह, नांगरणी आणि चाक वाहतुकीचा शोध, खोदकाम केलेल्या दगडी मेनहिरांनी बनलेली काही अभयारण्ये व्हॅले कॅमोनिकामध्ये पसरली. खोऱ्यातील उत्कीर्णन कलेचा सर्वोच्च शिखर लोहयुग (पूर्व सहस्राब्दी बीसी) सह पोहोचला होता, ज्या काळात सुमारे 75% कोरीव काम केले जाते.
मध्ययुगाच्या उत्तरार्धात संक्षिप्त पुनरुज्जीवन वगळता कॅमोनिका व्हॅलीमधील कोरीवकामाची कला रोमन साम्राज्य (16 ईसापूर्व) च्या अधीनतेसह संपुष्टात येऊ लागली.
रॉक आर्किऑलॉजी कॉम्प्लेक्सच्या वाढीसाठी, 8 पुरातत्व उद्याने आणि प्रागैतिहासिक राष्ट्रीय संग्रहालयाची स्थापना करण्यात आली आहे.