जपान आणि रशियामधील एका छोट्या बेटावर जपान्यांनी बांधलेले, अनिवा दीपगृह आणि त्याचे बेट दुसऱ्या महायुद्धानंतर रशियन लोकांकडे गेले. अनिवा दीपगृह जपानी लोकांनी 1939 मध्ये, सखालिनच्या दक्षिणेकडील किनाऱ्यावरील खडकाच्या एका तुकड्यावर बांधले होते, रशियाच्या अगदी पूर्वेला, जपानचा समुद्र आणि रशियाचा ओखोत्स्क समुद्र यांच्यामध्ये वसलेले एक पातळ 950 किमी लांब बेट. 1800 च्या दशकापर्यंत हे बेट मोठ्या प्रमाणात निर्जन होते, जेव्हा जपान आणि रशिया दोघांनाही ते जोडण्यात रस होता; दंड वसाहत म्हणून वापरण्यासाठी रशियन. त्यामुळे अनेक वर्षांचा संघर्ष, छाटणी आणि लष्करी दलांची उभारणी झाली, दोन्ही राष्ट्रांनी 50 व्या समांतर बेटाचे विभाजन करण्यास सहमती दर्शवली. येणार्या सैन्यवाहकांना आणि व्यापारी जहाजांना संकेत देण्यासाठी सखालिनच्या खडकाळ किनार्यावर लाइट-हाऊसची रिंग बांधली गेली.
सुमारे 50 वर्षांनी बेट सामायिक केल्यानंतर, दुसऱ्या महायुद्धात रशियन लोकांनी ते सर्व जोडले, ज्यामुळे सुमारे अर्धा दशलक्ष जपानी होक्काइडोला परत हलवले गेले. 1951 मध्ये सॅन फ्रान्सिस्कोच्या तहावर स्वाक्षरी करण्यात आली, अधिकृतपणे बेटाचा कार्यकाळ रशियन लोकांच्या ताब्यात देण्यात आला, जरी अनेक प्रादेशिक समस्या आजूबाजूच्या, लहान बेटांवर राहिल्या.
सात मजली इमारत वर्षानुवर्षे पडून आहे. जिथे एकेकाळी गोंगाट करणाऱ्या डिझेल जनरेटरने यंत्रसामग्री चालू ठेवली होती, तिथे आज फक्त खडकांना धडकणाऱ्या लाटांचा आवाज आहे.