तिवानाकू

अनेक प्री-कोलंबियन सभ्यतांपैकी ज्यांना फार कमी माहिती आहे, त्या वसाहतीकारांच्या आगमनापूर्वी गायब झाल्यामुळे, 19व्या शतकाच्या मध्यभागी एक विशेष रहस्यमय आहे, ज्याने पहिल्या आधुनिक अभ्यागतांना चकित केले होते: ती तिवानाकू संस्कृती आहे, ज्यांच्या लोकांनी आज बोलिव्हिया, चिली आणि बोलिव्हियामध्ये विभागलेला प्रदेश व्यापला होता.या साम्राज्याची राजधानी, तिवानाकू, कदाचित प्राचीन दक्षिण अमेरिकेतील सर्वात महत्त्वाच्या शहरांपैकी एक होती, जी 300 ते 1,000 AD च्या दरम्यान शिखरावर पोहोचली होती.त्याचे अवशेष आज ला पाझ (बोलिव्हिया) पासून सुमारे 70 किलोमीटर अंतरावर, टिटिकाका तलावाच्या किनाऱ्यावर, 3850 मीटर उंचीवर आढळले आहेत, एका शहराचे उत्तेजक आणि रहस्यमय अवशेष, जे राजकीय शक्तीचे स्थान असण्याव्यतिरिक्त, साम्राज्याचे आध्यात्मिक केंद्र होते, जेथे संस्कारात्मक जागा आणि तंत्राच्या आधारे, पूर्वार्ध किंवा तंत्राने आयोजित करण्यात आले होते. पावसाच्या पाण्याचा प्रवाह नियंत्रित करणार्‍या जटिल ड्रेनेज सिस्टमसह सुसज्ज.सूर्याचे स्मारक गेट हे तिवानाकूच्या पुरातत्व स्थळाचे सर्वात प्रसिद्ध प्रतीक आहे, हे त्या प्राचीन लोकांच्या कलेचे सर्वात महत्वाचे उदाहरण आहे, जे कलाससायाच्या महान मंदिरात आढळते. अँडीसाइटच्या एकाच स्लॅबपासून बनवलेले पोर्टल, १९व्या शतकाच्या मध्यात काही युरोपियन संशोधकांना जमिनीवर तुटलेल्या अवस्थेत सापडले.दरवाजा विशिष्ट बेस-रिलीफ्सद्वारे वैशिष्ट्यीकृत आहे जो एक रहस्यमय शिलालेख तयार करतो. काही विद्वानांचा असा विश्वास आहे की मध्यवर्ती आकृती इंका देवता विराकोचा, सर्व गोष्टींचा निर्माता आहे. त्याऐवजी इतर तज्ञांचा असा विश्वास आहे की प्रतिनिधित्वाच्या डोक्याभोवती असलेल्या चोवीस रेखीय (सौर) किरणांमुळे तो "सूर्याचा देव" आहे. अठ्ठेचाळीस पंख असलेल्या पुतळ्यांनी मध्यवर्ती आकृतीभोवती वेढलेले असावे, ते चॅस्किस (इंका साम्राज्याच्या सेवेतील संदेशवाहक) किंवा संदेशवाहक देवतांचे प्रतिनिधित्व करतात. त्यांच्यापैकी काहींचे डोके मानवी आहे, तर काहींचे डोके शिकारी पक्ष्याचे आहे.जर आपण तिवानाकू सन गेटसमोर उभे राहिलो, तर वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला आपल्याला गेटच्या मध्यभागी सूर्य उगवताना दिसेल. याच कारणावरून त्याचे नाव पडले.