کوچکترین آتشفشان جهان

در طول شب های تابستان، به ویژه در ماه اوت و به مناسبت Perseids، Monte Busca به مکانی ایده آل برای مشاهده ستاره های در حال تیراندازی تبدیل می شود. اما این همه ماجرا نیست: کوچکترین آتشفشان در ایتالیا نیز وجود دارد، جاذبه ای رمانتیک که صدها بازدیدکننده طبیعت دوست را به خود جذب می کند. شهرداری‌های تردوزیو و پورتیکو برای رسیدن به آتشفشان با هم رقابت می‌کنند، اما دوستداران این زیبایی طبیعی بر این باورند که این آتشفشان در فهرست میراث جهانی قرار دارد، حتی قبل از اینکه به طور رسمی توسط یونسکو اعلام شود.در طول شب‌های تابستان، اطراف آتشفشان توسط ده‌ها و ده‌ها نفر به‌ویژه جوانان اشغال می‌شود که توسط آتش همیشگی که از روی زمین بیرون می‌آید بر فراز یک کوکوزولو، محصور در مزارع، در 50 متری جاده استانی جذب می‌شود. از Monte Busca، از نظر جغرافیایی در شهرداری Tredozio، اما با چشمه‌های اسیر در جنگل زیر در شهرداری Portico.برخی از جوانان اهل رومانیا می گویند که از شهری در منطقه فورلی به همراه دوستان خود از رم آمده اند تا شاهد این منظره جادویی از طبیعت باشند که همه را ناامید می کند. با این حال، در طول روز، خانواده‌هایی که کودکان دارند، پتوها را روی چمن‌های مزرعه پهن می‌کنند تا برای یک پیک نیک آماده شوند.اما گاز متانی که از زمین خارج می شود از کجا می آید؟ اولین اخبار مستند از آتشفشان به قرن هجدهم برمی گردد، زمانی که ژنرال کامالدولی در آن زمان، که در دانشگاه پیزا فیزیک تدریس می کرد، به محل آمد و «نشت مواد قیر» را مطالعه کرد و گزارشی نوشت. : «آتش‌های Querciolano»، از نام محله‌ای که آتش‌ها در آن واقع شده‌اند (شهرداری Portico). هنگامی که ایتالیا در سال 1935 تحریم شد، آگیپ به دستور بنیتو موسولینی بررسی هایی را برای استخراج گاز انجام داد، تا جایی که نیروگاه توسط دوسه در 20 ژوئن 1939 افتتاح شد، با امیدهای زیادی به خودداری انرژی. اما در تابستان و پاییز 1944 متفقین خط لوله گاز را که در خط گوتیک قرار داشت بمباران کردند و گاز به یک میدان نشت کرد و کوچکترین آتشفشان ایتالیا را تشکیل داد.اگرچه داستان به رمانتیک فانتزی نیست، آتشی که در شب‌های تابستان از مونت بوسکا از زمین بیرون می‌آید همچنان چشم بازدیدکنندگان را مجذوب خود می‌کند، در حالی که مونته فالترونا به شکل مومیایی مصری در بالای کوه‌های آپنین دراز کشیده است. ، از دور مشاهده می کند. در روزهای صاف و آرام، چشم بازدیدکننده به سمت دشت و دریای آدریاتیک است که می تواند به دریا، آسمان خراش Cesenatico و سه قلعه سان مارینو نگاه کند.