کلیسای جامع ترانی

نمونه‌ای باشکوه از رومنسکی آپولیا و در نزدیکی دریا قرار دارد، به طوری که به نظر می‌رسد روی آب معلق است. نمای یکی از ساختمان های مهم شهر یادآور انواع پیسان است و یک پنجره گل رز تزئین شده با اشکال زئومورفیک را در بر می گیرد. یک پله دوتایی به درگاه برنزی 1180 منتهی می شود که توسط مجسمه ساز باریسانو دا ترانی ساخته شده است، در حالی که برج ناقوس بر ساختمان غالب است. فضای داخلی توسط ستون های جفت شده به سه شبستان تقسیم شده است. ویژگی هوشیارانه تزیینات معنویت زیادی به کلیسای فوقانی می بخشد که به اولین دخمه، کلیسای سانتا ماریا منتهی می شود، که بخش هایی از کفپوش موزاییک باستانی را حفظ می کند. پلکانی به سرداب دوم منتهی می شود که به سان نیکولا پلگرینو اختصاص دارد و بقایای قدیس در آنجا نگهداری می شود. در سطح پایین تر نیز هیپوژوم سان لوسیو وجود دارد که در زیر سطح دریا کاوش شده است.افسانه ها حاکی از آن است که سان نیکولا پلگرینو که از صومعه سن لوکا در فوسیس آمده بود، پس از سفر از یونان و دالماسی در ترانی فرود آمد. در سن 18 سالگی، در پایان قدرت، زائر در ترانی درگذشت و به دنبال معجزاتی که پس از مرگ او رخ داد، اسقف اعظم بیزانس او را قدیس اعلام کرد. پس از تقدیس، در سال 1099 او تصمیم گرفت تا کلیسایی را به افتخار خود بر روی ویرانه های کلیسای سانتا ماریا دلا اسکالا بسازد.کلیسای جامع که در توف آهکی محلی ساخته شده است، نمونه‌ای باشکوه از رومنسک آپولیا است، که در نوع خود منحصر به فرد به دلیل داشتن یک کلیسای دوتایی، مجهز به دخمه‌ای باشکوه است که بقایای سن نیکولا پلگرینو در آن نگهداری می‌شود. کلیسای فوقانی، که در قرن سیزدهم تکمیل شد، دارای یک طرح کلیسایی و سه شبستان است، با قسمت‌های نیم‌دایره‌ای به نسبت‌های باریکی که ساختمان‌های نوردیک را به یاد می‌آورد. استفاده از طاق نوک تیز زیر برج ناقوس یک راه حل معماری غیرمعمول است که به ساختمان سبکی بیشتری می بخشد.