تا کمی بیش از یک قرن پیش، کارکرد عملی بسیار مهمی نیز داشت، زیرا آب بسیار سالمتری را نسبت به چاههای داخل شهر که اغلب توسط فاضلاب اصطبلها یا فاضلابهای پراکنده آلوده میشد، برای مردم فراهم میکرد. فانزا یکی از اولین شهرهای رومانیا بود که خود را به یک قنات مجهز کرد که اگرچه محدود به چند نقطه انتشار بود، اما برای مدت طولانی منبع افتخار جامعه بود.
قبلاً در دوره رنسانس یک فواره برای استفاده مردم در نزدیکی ایوان شهرداری وجود داشت. سپس، در سال 1583، راهب دومنیکو پاگانلی (1545-1624)، معمار پاپی و سرپرست کارخانه سان پیترو (یعنی کلیسای جامع فائنزا) مأمور شد تا آب را به مرکز برساند. او آب آشامیدنی بسیار خوبی را در منطقه Cartiera یافت و ساخت یک قنات سفالی را آغاز کرد، کاری که برای مدت طولانی متوقف شد زیرا رهبان برای کارهای دیگر به رم فراخوانده شد.
در سال 1614 بازسازی شد و خود پاگانلی به پیشنهاد کاردینال ریوارولا، معمار تیچینو D. Castelli را مأمور ساخت یک چشمه کرد که کار را در سال 1621 به پایان رساند.