Муҷассамаи Ҷиан Лоренсо Бернини, экстази Сент Тереза, дар калисои Корнаро, дар трансепти чапи калисоиСанта Мария делла Виттория
«Рӯзе ба ман фариштае зоҳир шуд, ки аз ҳад зиёд зебо буд. Дар дасташ найзаи дарозе дидам, ки дар нуги он ба назар чунин менамуд, ки дар он чо нуктаи оташ ба амал омадааст. Чунин менамуд, ки ба ман бештар зарба зад; маротиба дар дил, кифоя аст, ки даруни ман ворид шавад. Дард чунон сахт буд. воқеият, ки шумо бештар нола мекардед; борҳо бо овози баланд, аммо; чунон ширин буд, ки ман наметавонистам аз он озод шавам. Ҳеҷ шодии заминӣ наметавонад; чунин муомила кунед. Вақте ки фаришта найзаашро кашид, дар ман муҳаббати бузурге ба Худо монд».
Тасвири машҳури экстази ирфонии «transverberation» пешниҳод аз ҷониби Saint Тереза аз Avita & egrave; пайдоиши мустақими гурӯҳи мармарии Бернинӣ, ки ба суханони муқаддаси испанӣ низ дар бораи ҷанбаи кӯдакона ва табассуми фариштаи зебо содиқона пайравӣ мекунад.
Санта Тереза д’Авила буд болои абре нимтароз, ки онро ба осмон мебарад. Он гоҳ дар болои ӯ, дар тарафи чап, як карруб тир мепарронад, то ба дили муқаддаси муқаддас зарба занад ва матои либосашро иваз кунад. Санта Тереза либоси хеле калон ва пухтупазеро мепӯшад, ки аз шамол вазида, пӯшишҳои номуташаккилро ба вуҷуд меорад. Ниҳоят, ҷисми ӯ аст; тамоман партофташуда ва чехра ба худ ифодаи логаранг мегирад. Чашмони пўшида ба осмон рўй оварда, лабони људо мешаванд.