Царква Санта-Марыя-Імаколата

Касцёл быў замоўлены Папам Урбанам VIII у гонар брата Антона Барберыні, які належаў да ордэна капуцынаў і пабудаваў па праекце Антоніа Казоні ў 1626—1631 гадах, манументальнае збудаванне ў Рыме, асабліва цікавае для крыпты. кастніца, дзе знаходзіцца больш за 4000 манахаў капуцынаў, дзе яны выстаўлены як мастацкія аб'екты, якія ўпрыгожваюць усе пяць прысутных прастор.Архітэктурная структура будынка складаецца з невялікага нефа з дзесяццю бакавымі капліцамі (па пяць з кожнага боку), у якіх захоўваюцца важныя рэліквіі і творы мастацтва. Тут спачываюць манах Сан-Фелічэ да Канталічэ, Сан-Крыспіна да Вітэрба і сын караля польскага Яна III Аляксандр Бенедыкт Сабескі, які быў капуцынам у суседнім кляштары і памёр там у 1714 г. Сярод захаваных твораў адзначым:Святы Арханёл Міхаіл палюе на Люцыпара (1635), палатно, алей, мастак Гвіда Рэні, цяпер захоўваецца ў Музеі капуцынаў пры кляштары;Ананія хрысціў святога Паўла, вяртаючы яму зрок (1631), палатно, алей, П'етра да Кортона;Нараджэнне Езуса Джавані Ланфранка;Святы Францішак Асізскі атрымлівае стыгматы Даменікіна;Перамяненне Марыё Баласі.Скляпенне было распісана фрэскамі ў 1796 годзе неакласічным мастаком Лібарыё Кочэці на тэму Унебаўзяцця Дзевы Марыі.