Маҷмааи Санта Джулиана ва зебо convent

Ҳангоми боздид аз маҷмааи Санта-Джулиана мувофиќи маќсад аст дидани зебо convent, приписываемый Маттео Гаттапони (1376). Ин яке аз беҳтарин намунаҳои Цистерцианской меъморӣ дар Италия. Convent Санта-Джулиана асоси дар соли 1253 кардиналом Джованни Толедским, бузург ҷонибдори Цистерцианской ислоҳоти буд, яке аз богатейших динӣ иншооти шаҳри; ӯ менамуд ва таҳти покровительством папаи Иннокентия IV, ки мусибате махсус индульгенцию ҳар касе, ки ба мамлакати шумо ташриф овардам. Калисои дорои намои четырнадцатого асри геометрическим пўшонидани аз сафед ва бархост санги мармар ва зебо портали бо розеткой. Дар он сохранилось чанд следов қадим арча дар однонефном корҳои дохилӣ бо чўби фермами. Ду фрески асри XIII, отделенные аз трапезной, ҷойгир шудаанд, ки дар девори чап (таоми шоми охирин) ва дар апсиде (гелониҳо Богородицы Марцолини, устоди триптиха). Дар Триумфальной арке то кунун намоен бақияи фресок, датируемых концом XIII-XIV оғози асри. Рост аз калисо аст собиқ convent, ки аз он дар айни замон аст, ки мактаби забонҳои хориҷӣ. Дар дохили монастыря аст, зебо сарои, отличающаяся широкими сафед арками дар восьмиугольных колоннах бо красными ва сафед полосами повествовательных капителей. Приписываемый Матто Гаттапони (1376), ӯ яке аз беҳтарин намунаҳои Цистерцианской меъморӣ дар Италия.