Abbacchio (kuzu) geleneği antik Romalılara kadar uzanır, Juvenal şöyle yazmıştır: 'sürünün en şefkatlisi, otların bakiresi, kandan çok sütle dolu'. Daha 15. yüzyılda Campo Vaccino, Abbacchi, kuzu, kastrati ve koyun pazarının kurulduğu yerdi. Abbacchi (en fazla 6 aylık) tüketimi Paskalya ve Haziran ayları arasındaki dönemde daha da artmıştır. Roma kırsalında, abbacchiatura (kesim) ve carosa (kırkım) vesilesiyle, çobanlar 'pagliatella', yani abbacchio'nun bağırsağının kömürde pişirilmiş en yağlı eti ve pezzata veya sponsata, yani parçalara ayrılmış koyun eti ile ziyafet çekerlerdi. Abbacchio, Roma'da Sarda, Comisana, Sopravissana, Massese veya Merinizzata Italiana ırklarından olabilen, yarı yabani halde doğmuş ve yetiştirilmiş genç, süt kuzusu için kullanılan terimdir.
Kuzular doğal otlaklarda ya da çoban tarafından ekilen otlaklarda büyür.
Abbacchio Romano'nun eti açık pembe renktedir ve beyaz bir yağ örtüsüne sahiptir, dokusu incedir, kıvamı serttir ve hafifçe yağ ile mermerleşmiştir. Abbacchio, genç, taze etin tipik aromasına sahip hassas bir lezzetle karakterize edilir.
