મૌક્સ શહેરની બહાર સ્થિત એક વિચિત્ર સમાધિ છે જેમાંથી વિઘટનની અદ્યતન સ્થિતિમાં હસતા શબનું વિચલિત શિલ્પ બહાર આવે છે, જે તેના હાડપિંજરના હાથમાં માનવ હૃદયને પકડી રાખે છે.19મી અને 20મી સદીના પ્રસિદ્ધ ફ્રેન્ચ કવિ અને નાટ્યકાર, ફેલિક્સ-હેનરી "હેનરી" બટાઈલની આ વિચિત્ર અને ભયાનક કબર એ અંતિમ વિશ્રામ સ્થાન છે. તેમની કૃતિઓમાં અદમ્ય જુસ્સાની શક્તિ અને ગૂંગળામણ, ઘણીવાર સ્વ-ન્યાયી સામાજિક સંમેલનો જે માનવ ભાવના અને વ્યક્તિત્વને દમન કરે છે, જેવી વારંવારની થીમ દર્શાવતા હતા.20મી સદીની શરૂઆત અને પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધની શરૂઆત વચ્ચેના દાયકામાં બેટેલીની કવિતાઓ અને નાટકોની લોકપ્રિયતા ટોચે પહોંચી હતી. તેમના કેટલાક નાટકો યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં બ્રોડવે પ્રોડક્શન્સ અને પ્રારંભિક મૂંગી ફિલ્મો માટે રૂપાંતરિત કરવામાં આવ્યા હતા. કળામાં મોટી સફળતા અને માન્યતા હાંસલ કરવા છતાં, 1922 માં, 49 વર્ષની પ્રમાણમાં નાની ઉંમરે બટાઇલનું અવસાન થયું.તે મૃત્યુ પામ્યા તે પહેલાં, બટાઇલે આ સમાધિના નિર્માણ માટે ચોક્કસ સૂચનાઓ આપી હતી, જે પુનરુજ્જીવનને શ્રદ્ધાંજલિ હતી. કબરમાં તે સમયગાળાના તેમના મનપસંદ સ્મારકોના પુનઃઉત્પાદનનો સમાવેશ થાય છે, જેમ કે ટુર્સમાં બ્યુનનો આરસનો ફુવારો અને બાર લે ડ્યુકમાં રેને ડી ચલોન્સના કબરમાંથી લિગિયર રિચરની શબ પ્રતિમા. (તેને પ્રેરણા આપનાર શિલ્પથી વિપરીત, બાટૈલેની કબર પરની હાડપિંજરની આકૃતિમાં તેનું વાસ્તવિક હૃદય નથી.)તેમની સૂચના મુજબ, મૃતદેહનું શિલ્પ કબરના મુલાકાતીઓ માટે સ્પષ્ટપણે પ્રદર્શિત કરવાનું હતું: "આ બધાની ટોચ પર હું લિગિયર રિચરની પ્રતિમા મૂકવા માંગુ છું, જે ફ્રેન્ચ પ્રતિભાની સૌથી સુંદર રચનાઓમાંની એક છે, જે બધાને વ્યક્ત કરે છે. મૃત્યુની આધ્યાત્મિકતા, માનવ પ્રયત્નોની બધી સુંદરતા."કબરને મોક્સ શહેરની બહાર જ મફતમાં જોઈ શકાય છે, જો કે તે સ્થાન કંઈક અંશે અલગ છે અને પહોંચવા માટે ચાલવાની જરૂર છે.
