ચર્ચને 1980 માં યુનેસ્કો હેરિટેજ સૂચિમાં શામેલ કરવામાં આવ્યું હતું કારણ કે તે પુનરુજ્જીવન કલાના મહાન પુરાવાઓમાંનું એક છે. બે અમર હસ્તાક્ષરોએ સંસ્કૃતિના ઇતિહાસમાં સંમતિ આપી છે આ મંદિર, જે સમાન નામના ચોરસમાં રહે છે: ડોનેટો બ્રેમેન્ટે અને લિયોનાર્ડો દા વિન્સી. આર્કિટેક્ટ ગિનિફોર્ટે સોલારીના પ્રોજેક્ટ પર ચર્ચ 1466 અને 1490 ની વચ્ચે બનાવવામાં આવ્યું હતું. જો કે, થોડા વર્ષો પછી, લુડોવિકો ઇલ મોરોએ બ્રેમેન્ટે તરીકે ઓળખાતા, જેમણે ભવ્ય ટ્રિબ્યુનમાં તેમની કલાના ચિહ્નને છોડીને એપીએસઇ વિસ્તારને ફરીથી બનાવ્યો, પુનરુજ્જીવનના અવકાશી સ્થાપત્યનું ઉદાહરણ. અને તે હજી પણ ઉર્બિનોના મહાન આર્કિટેક્ટ હતા જેમણે ચર્ચના અન્ય બે ઝવેરાત બનાવ્યાં: ધર્મસ્થાન અને જૂના સંસ્કારિતા. પ્રાચીન ડોમિનિકન કોન્વેન્ટના ભોજનશાળામાં લિયોનાર્ડોને સમજાયું, દિવાલોમાંથી એક પર, પ્રખ્યાત "સપર", 1494 માં શરૂ થયું અને લગભગ બે વર્ષ પછી સમાપ્ત થયું. લિયોનાર્ડોએ પેઇન્ટિંગને "તાજા" બનાવ્યું ન હતું, કારણ કે તે પૂર્ણ કરવા માટે વપરાય છે, પરંતુ સૂકી દિવાલ પર, ચોક્કસ ટેમ્પેરા (જે કમનસીબે હજુ પણ શ્રેષ્ઠ પુનઃસંગ્રહ તકનીકોને પડકારે છે) નો ઉપયોગ કરીને: આ રીતે તે પેઇન્ટિંગને પુન: પ્રાપ્ત કરવા અને ચિત્રને સ્વીકારવા માટે સક્ષમ હતા, છેલ્લામાં, તેના મનની છબીની તોફાની રચના અને તેના લાંબા વિરામનો સમય ચિહ્નિત કર્યો. તેની સમાપ્તિ પછી માત્ર વીસ વર્ષ, પેઇન્ટિંગ અનિશ્ચિત પરિસ્થિતિમાં પહેલેથી જ હતો, જે કથળી ચાલુ રાખ્યું અને પુનઃપ્રાપ્તિ દરમિયાનગીરી એક લાંબી શ્રેણી સદીઓથી વેગ આપ્યો. વિપરીત દિવાલ પર, જીઓવાન્ની ડોનાટો મોન્ટોર્ફાનો દ્વારા ક્રુસિફિક્સન (1495) છે.
