प्रसिद्ध कथा यस प्रकार जान्छ:"हामी ठ्याक्कै 1889 मा छौं। राजा अम्बर्टो I र रानी मार्गेरिटाले त्यो गर्मी नेपल्समा, क्यापोडिमोन्टे दरबारमा, राजतन्त्रको निश्चित नियमको आवश्यकता अनुसार, वा दुई सिसिलीहरूको पुरानो राज्यमा उपस्थितिको कार्य गर्न बिताएका थिए। उनले कहिल्यै नखाएको पिज्जा देखेर रानीलाई छक्क पर्यो र जसको बारेमा उनले अदालतमा भर्ना भएका लेखक वा कलाकारबाट सुनेकी थिइन्, तर उनी पिज्जेरियामा जान नसक्ने भएकाले पिज्जेरिया उनीकहाँ गयो; त्यो हो, समयको सबैभन्दा प्रसिद्ध पिज्जा निर्माता जो सान्ट अन्ना ढलानमा थियो, चियाया हुँदै केही कदम, दरबारमा बोलाइयो। डन राफेल आए, देखे र जिते, शाही भान्साको ओभनहरू प्रयोग गरेर, उनकी श्रीमती डोना रोजाले सहयोग गरे, जो त्यतिबेला पिज्जाको साँचो मास्टर थिइन्, सार्वभौमहरूलाई प्रस्तुत गरिएका क्लासिकहरूका साँचो लेखक थिए। समयले हामीलाई सबै कुराको जानकारी दिएको छ) एक प्रकारको चिसो, चीज र तुलसीको एक प्रकारको कोन सुग्ना; एउटामा लसुन, तेल र टमाटर र तेस्रोमा मोजारेला, टमाटर र तुलसी, अर्थात् इटालियन झण्डाका रङहरू, जसले विशेष गरी रानी मार्गेरिटालाई रोमाञ्चित बनायो, देशभक्तिको कारणले मात्र होइन।डन राफेले, एक राम्रो जनसम्पर्क व्यक्तिले जस्तै, अवसरलाई सदुपयोग गरे र यो पिज्जालाई "अल्ला मार्गेरिटा" भने, भोलिपल्ट उसले यसलाई आफ्नो रेस्टुरेन्टमा सूचीमा राख्यो र तपाईले कल्पना गर्न सक्नुहुन्छ, अनगिन्ती अनुरोधहरू ..."त्यो पौराणिक कथा हुनेछ।केवल सत्य कथा अर्को छ"पिज्जा अल्ला मार्गेरिटा वा पिज्जा मार्गेरिटा, जसलाई यो भनिन थाल्यो, एक नवीनता, एक वास्तविक आविष्कार मानिन्थ्यो, जबकि यो थाहा छ कि यो पहिले नै अवस्थित थियो।यसलाई सबैभन्दा क्लासिक र महत्त्वपूर्ण मानिएको थिएन, तर यो नेपल्समा पहिले नै गरिसकेको थियो। उदाहरणका लागि, अर्की रानीको लागि, बोर्बोन मारिया क्यारोलिना, जो पिज्जाको लागि लोभी थिइन्, यति धेरै कि उनी सान फर्डिनान्डोको दरबारमा अदालतमा विशेष चुल्हो चाहन्थिन्। क्यारोलिनालाई त्यो सेतो, रातो र हरियो पिज्जा धेरै मन पर्थ्यो; तर सायद, यदि उनले कल्पना गरिसकेकी थिइन कि ती इटालीको रंगहरू अर्को राजवंश अन्तर्गत एकजुट हुने थिए, जसले उनलाई हटाउने थियो, उनी अब यति उत्साही हुने थिएनन् ..."
