Ин хона яке аз муҳимтарин намунаҳои меъмории боҳашамат аз давраи ноиби асри 18 дар шаҳри Салта мебошад. Он соли 1752 барои генерал Феликс Ариас Ренгел сохта шудааст.
Дар тӯли солҳо, ин бино истифодаи гуногун дошт, илова бар манзил, он ҳамчун осорхонаи санъати тасвирӣ фаъолият мекард; Дар айни замон он Осорхонаи Ариас Ренгел мебошад, ки дар он коллексияҳои доимӣ фарқ мекунанд, ба монанди: Кампомар ва Литания Прадо. Дар моҳи январи соли 2009, Осорхона тавассути тӯҳфаи хонум Марта Кампомар аввалин коллексияи иборат аз порчаҳои африқоӣ ва асарҳои рассомон Эдуардо Мак Энтайр, Андрес Барраган ва Гилермо Мак Лофлинро ба даст меорад.
Маҷмӯаи Кампомар аз порчаҳои қабилавии африқоӣ аз асрҳои 18, 19 ва 20 иборат аст, ки бо меъёрҳои бадеӣ аз ҷониби коллектор интихоб карда шудаанд; ҳайкалҳо, ниқобҳо, устухонҳои фил, биринҷӣ, ҳама ашёҳои таҳқиршуда, ки ба фарҳангҳои қадимии анимистии гурӯҳҳои этникии Африқо тааллуқ доранд.
Инчунин як қисми ин маҷмӯа асарҳои тасвирии рассом Эдуардо Мак Энтайр -Дарки африқоӣ мебошанд, ки аз қисмҳои муайяни африқоӣ илҳом гирифта шудаанд, ки дар асари ӯ бо диди муосир сабт шудаанд. Дар баробари ин пешниҳод силсилаи суратгир Андрес Барраган, Африқо берун аз аҷдодӣ; ва нихоят сериграфхо, ки дар устохонаи Гильермо Мак Лофлин сохта шудаанд.
Маҷмӯа дорои маводи библиографӣ оид ба санъати Африқо ва кори рассомон барои машварат ва тадқиқот оид ба асарҳо, муаллифон ва фарҳангҳои Африқо мебошад.
Дар охири худи хамон сол рассом Эсдрас Луис Гианелла ва занаш Нила Диас асари хайкалтарошии рассомро дар баробари расмхо, эскизхо, хуччатхои хаттй ва суратгириро хамчун ашёи шахей тухфа карданд.
Дар мавриди коллексияи Ҷианелла, он аз муҷассамаҳое иборат аст, ки бо истифода аз усулҳои гуногун, аз қабили кандакорӣ, рехтагарӣ ва сафолӣ ва ғайра сохта шудаанд; дар байни солҳои 1946 то 1984 ва маҷмӯаи муҳими расмҳо дар солҳои 1948/49, ҳангоми сафари омӯзишӣ ба Аврупо; инчунин ашёи шахсӣ ва китобхонаи рассом.
Литания Прадо
Литания Прадо, аз миссияи Чакеня дар Эмбаркасион, шимоли музофоти Салта, яке аз аввалин рассомони мардуми Вичи мебошад. Дар асари ӯ ҳаёти ҳаррӯзаи ҷомеа кашф шуда, пеш аз ҳама нақши занро таъкид мекунад. Литания як асари тасвирии зиндаи беназирро ба вуҷуд овард, ки як гурӯҳи рассомонро ба ӯ пайравӣ кард ва ҳамин тавр мактаби ӯ ба вуҷуд омад.
Дар ифодаҳои тасвирии худ, ӯ муносибатҳоро бо муҳити Чакои занон ва мардони Вичи нақл карда, ба мо имкон медиҳад, ки худро дар кӯҳҳо ва таҷрибаҳои фарҳанги мардуми худ муттаҳид кунем.
Асархои у моро водор мекунанд, ки тачрибахои мохидори дар дарьё, бофтан дар чагуар, чамъоварии асалу мевахои кухистонро тасаввур кунем.
Дар кори ӯ метавон муносибати наздикеро, ки Вичиҳо бо ҷангали Чако нигоҳ медоранд, қадрдонӣ карда, дониши муфассалеро, ки дар бораи вазъи экологии вобастагии мутақобила бо замин ва ҳайвонот сухан меронанд, дар намояндагӣ, ки барои сохтан ва барқарор кардани роҳи ҷангал хизмат мекунанд, арзёбӣ кардан мумкин аст. фикр кардан. ва бо якдигар, ба дигарон ва ҷаҳон муносибат кунед.
Агар шумо ба осорхона ворид шавед, шумо метавонед ба ҷаҳони амиқи онҳо наздик шавед ва аз манзараҳои ҳаёти ҳаррӯзаи онҳо мубодила кунед: кароб, борон, рангинкамон, занони хона ва кӯҳҳо, мардон ва дарё, ... паррандагон ва табиат барои ҳама чиз.
