Τα χρόνια του Γιουγκοσλαβικού σοσιαλιστικού καθεστώτος ήταν δύσκολα, αλλά στο τέλος επέτρεψαν επίσης την επιβίωση μιας μικρής αλλά πολύ ενδιαφέρουσας αμπελοκαλλιέργειας, διαφυλάσσοντας τουλάχιστον δύο από τα εγγενή αμπέλια αυτής της κοιλάδας που άνεμοι κατά μήκος του ποταμού Βιπάβα, στην άλλη πλευρά του κόλιου και του καρστικού. Κρασιά φρέσκα και με χαρακτήρα, συχνά φτιαγμένα σε βιοδυναμική και με διαβροχή στα δέρματα ή στον αμφορέα. Η Κοιλάδα Vipava είναι μια κοιλάδα περίπου σαράντα χιλιομέτρων, η οποία από τη Nova Gorica κατεβαίνει στα νοτιοανατολικά, προστατευμένη από ορεινά ανάγλυφα που τρέχουν παράλληλα μέχρι να σφίξουν και να αγγίξουν προς το Podbreg. Στη νοτιοδυτική πλευρά η γη κυματίζει και ανεβαίνει προς τους πρώτους πρόποδες του καρστικού οροπεδίου. Στην αντίθετη πλευρά ξεχωρίζουν τα ύψη του δάσους του Τρνόβου και η τεράστια ασβεστολιθική σιλουέτα του όρους νάνος, με τις απότομες πέτρινες όψεις του. Στο κέντρο της κοιλάδας ρέει ο ποταμός Vipava(Vipacco στα Ιταλικά). το κλίμα της κοιλάδας είναι μια συγχώνευση Μεσογειακών, ηπειρωτικών και αλπικών επιρροών, οι οποίες δημιουργούν πολύ ιδιαίτερες συνθήκες. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά και χειμώνες, ήπια στο πάτωμα της κοιλάδας, αλλά με έντονη χιονόπτωση στα κοντινά ανάγλυφα. Οι πλαγιές που καλλιεργούνται με αμπελώνες είναι πάντα καλά ηλιόλουστες και συνεχώς χτυπημένες από τους ανέμους. Οι κρύες ριπές της Μπόρα φυσούν από τα βορειοανατολικά που κατεβαίνουν έντονα από τα βουνά μέχρι να φτάσουν τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Σε σπάνιες στιγμές ανάπαυλας, από τα νοτιοδυτικά ανεβαίνει το Μόρνικ, ένας ζεστός άνεμος που συμβάλλει στο να γίνει το κλίμα ήπιο και εύκρατο. Η Κοιλάδα Vipava είναι ένα πραγματικό φυσικό λίκνο για το αμπέλι, το οποίο επίσης χάρη στις θερμικές εκδρομές μεταξύ ημέρας και νύχτας, οδηγεί σε ωρίμανση συστάδων με έντονη aromas.In η αμπελουργία της κοιλάδας Βιπάβα έχει πολύ αρχαία προέλευση, που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή κυριαρχία και ίσως ακόμη και από την εποχή των Κελτών. Η πρώτη πραγματεία για το κρασί στη σλοβενική γλώσσα γράφτηκε το 1844 από έναν ιερέα της Vipava, Matija Vertovc. Σχεδόν όλοι οι οινοποιοί κρατούν ζηλότυπα ένα αντίγραφο του, σαν να ήταν μια Βίβλος κρασιού. Το 1873 δημιουργήθηκε η πρώτη σχολή αμπελουργίας και το 1894 γεννήθηκε το συνεταιριστικό Οινοποιείο Vipava: η παραγωγή αποτελείται από μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις με λίγα εκτάρια αμπελώνα, κληρονομιά των παλιών αγροτικών εκμεταλλεύσεων του Τίτο Γιουγκοσλαβίας. Στη Σλοβενία τα ανεξάρτητα οινοποιεία έχουν μια πρόσφατη ιστορία, που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του ' 80. κατά τη διάρκεια του σοσιαλιστικού καθεστώτος, τα σταφύλια δόθηκαν στα οινοποιεία sociali.La η περιοχή είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για λευκά σταφύλια, τα οποία εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο και ποιοτικά πιο ενδιαφέρον ποσοστό παραγωγής. Ιστορικά οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες σταφυλιών είναι οι ribolla gialla, malvasia, zelèn, pinela και οι διεθνείς sauvignon blanc, chardonnay, Riesling italico και pinot grigio
