Το θορυβώδες κάστρο, γνωστό και ως Κάστρο Miranda (Γαλλικά: Château Miranda), είναι ένα νεο-γοτθικό αρχοντικό στο Δήμο Houyet του Βελγίου. Το κτίριο έχει εγκαταλειφθεί από το 1991, αλλά σήμερα είναι τουριστικός προορισμός και τόπος κινηματογράφησης. Το κάστρο χτίστηκε το 1866 για τον κόμη de Liedekerke Beaufort. Το Château de Noisy παρέμεινε ιδιοκτησία των απογόνων της οικογένειας Liedekerke-Beaufort μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν καταλήφθηκε από γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Το 1958 έγινε το καταφύγιο για τα παιδιά και τις συζύγους των εργαζομένων της SNCB (Εθνική Εταιρεία βελγικών σιδηροδρόμων) και αργότερα μετατράπηκε σε ορφανοτροφείο μέχρι το 1980. Από το 1991 το κάστρο ήταν ακατοίκητο και αφέθηκε να αποσυντεθεί, ενισχυμένο από πυρκαγιά το 1995 (η οποία είναι ύποπτη ότι είναι κακόβουλης φύσης) που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του ξύλινου εσωτερικού χώρου και μια καταιγίδα το 2006 που προκάλεσε την κατάρρευση της στέγης προκαλώντας καταρρεύσεις και συνεχείς ζημιές από τις πλημμύρες. Αυτός ο τόπος, ωστόσο, παρά την αρχαία ομορφιά, θυμάται για κάποια απειλητικά επεισόδια που συνέβησαν στα χρόνια κατά τα οποία χρησιμοποιήθηκε ως ορφανοτροφείο. Η ιδιαιτερότητα αυτού και πολλών άλλων ορφανοτροφείων του παρελθόντος ήταν η πλήρης αδιαφορία των αρχών και του πληθυσμού για την τύχη των παιδιών, τα οποία συχνά υπέστησαν τιμωρίες στο όριο του ανθρώπου. Οι δυσμενείς συνθήκες στις οποίες υποβλήθηκαν τα αγόρια που ζούσαν σε αυτό και οι φρικαλεότητες των οποίων το προσωπικό ήταν ύποπτο οδήγησαν σε πολλούς μυστηριώδεις θανάτους μικρών ορφανών. Για πολλούς είναι κατανοητό ότι, ενώ τα άλλα ορφανοτροφεία στην περιοχή κατά μέσο όρο ανακοίνωσαν το θάνατο 1 ή 2 παιδιών ετησίως, εδώ πέθαναν 10 έως 15 ορφανά. Πολλοί ήταν οι μυστηριώδεις θάνατοι στους οποίους, ωστόσο, κανείς δεν διερεύνησε διεξοδικά και χαρακτηρίστηκε ως "φυσικός". Λέγεται ότι οι πολλές ψυχές των νεκρών παιδιών εξακολουθούν να κατοικούν στο κάστρο του Château Miranda και ότι οι θρήνοι τους συνοδεύουν τις παγωμένες νύχτες του κάστρου.Μετά την καταστροφική πυρκαγιά που την κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά στις 3 Αυγούστου 2017, προέκυψαν πολυάριθμες διαμαρτυρίες του τοπικού πληθυσμού, απαιτήσεις και υποθέσεις για την επαναχρησιμοποίησή του. Ωστόσο, ο ιδιοκτήτης, ο οποίος είχε ήδη λάβει την άδεια να το κατεδαφίσει από το Δήμο Χουγιέτ, στις 15 Νοεμβρίου, είχε παρέμβει μια εξειδικευμένη εταιρεία που ξεκίνησε τις εργασίες κατεδάφισης και διάθεσης των ερειπίων που διήρκεσαν περίπου μια εβδομάδα.[
